Mannen

Kan NEI samengaan met het geloof?

De afgelopen tijd kwamen er meerdere mensen in mijn praktijk voor wie het geloof een belangrijke plek in hun leven inneemt. Mensen die nieuwsgierig waren naar NEI, maar tegelijkertijd ook vragen hadden.

Kan NEI eigenlijk wel als je gelovig bent?
Waar werk je dan precies mee?
En wat als bepaalde onderdelen voor mij niet goed voelen vanuit mijn geloof?

Ik begrijp die vragen heel goed. Juist daarom vind ik het belangrijk om uit te leggen hoe ik hiermee omga binnen mijn praktijk.

Wanneer je bij mij komt voor een NEI-sessie, hoef je je geloof, overtuigingen of persoonlijke grenzen niet bij de deur achter te laten. Integendeel.

Voor mij begint een goede sessie met veiligheid. Jij moet je vrij voelen om aan te geven wat voor jou wel en niet passend is. Mijn werkwijze pas ik daarop aan.

Binnen NEI wordt met verschillende invalshoeken gewerkt. Sommige therapeuten werken bijvoorbeeld met chakra's, vorige levens, entiteiten of andere spirituele thema's. Wanneer deze onderwerpen niet aansluiten bij jouw geloofsovertuiging, hoeven we daar tijdens jouw sessie niet mee te werken. We kunnen een sessie juist heel nuchter houden en kijken naar emoties, overtuigingen, gebeurtenissen, relaties, patronen en datgene wat jij op dit moment in je leven ervaart.

Maar hoe werkt NEI dan?

NEI staat voor Nieuw Emotioneel Inzicht. Binnen een sessie onderzoeken we welke onbewuste emoties, overtuigingen of ervaringen mogelijk verbonden zijn met het thema waarmee jij komt.

Dat kan bijvoorbeeld gaan over onrust, slecht slapen, onzekerheid, spanning, moeite met loslaten of steeds tegen hetzelfde patroon aanlopen.

Je hoeft daarbij niet eindeloos te praten of precies te weten waar iets vandaan komt.

Ik werk tijdens een sessie met een biotensor. Deze gebruik ik als hulpmiddel binnen mijn werkwijze om stap voor stap vragen te stellen en te onderzoeken welke thema's aandacht vragen.

NEI en het werken met een biotensor zijn complementaire werkwijzen en geen wetenschappelijk bewezen methode om medische of psychische aandoeningen vast te stellen of te behandelen. Ik vind het belangrijk om daar helder over te zijn.

Jij houdt de regie: misschien is dit voor mij wel het belangrijkste onderdeel.

Jij bepaalt je grenzen.

Als jij vooraf zegt: “Ik wil graag een sessie, maar bepaalde spirituele onderwerpen passen niet bij mijn geloof,” dan respecteer ik dat en pas ik de sessie daarop aan.
We spreken vooraf af wat voor jou wel en niet goed voelt.

Je hoeft niets te geloven wat niet bij je past. Ik vertel je ook niet hoe jij iets vanuit jouw geloof zou moeten zien. Ik ben er om samen met jou te onderzoeken wat er rondom jouw hulpvraag zichtbaar wordt.
En als iets tijdens een sessie niet goed voelt, mag je dat altijd aangeven.

Misschien kom je omdat je slecht slaapt.
Omdat je voortdurend spanning in je lijf voelt.
Omdat je kind ergens tegenaan loopt.
Omdat je merkt dat je moeilijk grenzen kunt aangeven.
Of omdat je rationeel heel goed begrijpt waarom je iets doet, maar merkt dat je toch steeds in hetzelfde patroon terechtkomt.

Dát is dan waar we naar kijken.
Twijfelen mag. Ik vind het juist gezond wanneer iemand kritisch is en vragen stelt.
Je hoeft daarom ook niet vooraf te besluiten dat NEI wel of niet bij jouw geloof past. Lees erover, stel vragen en voel vooral zelf wat voor jou klopt.

Wil je eerst weten hoe ik een sessie vormgeef en of mijn manier van werken aansluit bij jouw geloof en persoonlijke grenzen? Neem dan gerust contact met me op.

We kunnen altijd eerst even overleggen.

- Ruimte om jezelf echt te ontmoeten — op een manier die bij jóu past.-

Soms vertelt het lichaam een verhaal dat je hoofd nog niet helemaal heeft ingehaald.

Een man van 42 jaar kwam bij mij vanwege een aanhoudend hoge bloeddruk. Zelf kon hij niet direct aanwijzen waar dit vandaan kwam. Natuurlijk gaf het meten van een hoge bloeddruk spanning, maar verder voelde hij zich eigenlijk goed. Hij was zelfs net gestart met een nieuwe carrièrestap waar hij enorm enthousiast over was. De switch gaf hem juist vrijheid en energie.

Toch liet zijn lichaam iets anders zien.

Tijdens de sessie onderzochten we met behulp van de biotensor waar de disbalans zat. Al snel kwam naar voren dat er onder de oppervlakte toch veel spanning verbonden was aan zijn carrièreswitch. Niet omdat hij de keuze verkeerd vond, maar omdat er diep vanbinnen veel prestatiedruk en verantwoordelijkheid meespeelden. Het goed willen doen woog zwaarder dan hij zelf had beseft.

Door inzicht te krijgen in deze onderliggende spanning én de emotionele lading los te koppelen, ontstond er meer rust. Hij kon letterlijk en figuurlijk een stap terug doen.

Niet alleen voelde hij zich daarna ontspannen en helderder, ook zijn bloeddruk daalde blijvend. Soms zit de grootste stress niet in wat je doet, maar in wat je onbewust van jezelf verwacht.

Mijn eerste kennismaking met NEI-therapie was op z’n zachtst gezegd bijzonder. Ik wist vooraf eigenlijk niet goed wat ik kon verwachten en besloot het gewoon open te ervaren.

Tijdens de sessie controleerde de therapeut onder andere mijn waterbalans en vitaminehuishouding met behulp van de biotensor. Daaruit kwam naar voren dat ik op dat moment een tekort had aan vitamine C en ijzer. Dat laatste verbaasde me niet, want mijn ijzerwaarden zijn al jarenlang aan de lage kant.

De therapeut werkte vervolgens met een ijzertablet in een buisje dat energetisch werd ingedraaid tijdens de sessie. Eerlijk is eerlijk: ik vond het best bijzonder om te zien en was ook wat sceptisch.

Maar de echte verrassing kwam de volgende dag. Ik moest bloed doneren bij Sanquin, waar mijn ijzer normaal gesproken vaak te laag is. Dit keer keek de verpleegkundige me verbaasd aan en zei: “Wat is jouw ijzer hoog ineens… dat hebben we nog niet eerder gezien. Wat heb je gedaan?”

Vanaf dat moment wist ik: hier wil ik meer van weten. Dat was het begin van mijn reis in de wereld van NEI-therapie.

Sommige patronen draag je niet bewust met je mee, maar voel je wel iedere dag.

Een vrouw van 44 jaar kwam bij mij omdat ze voortdurend “aan” stond. Ze combineerde een drukke baan met de zorg voor haar gezin, hielp haar ouders, was actief bij sportclubs en stond altijd klaar voor anderen. Rust nemen voelde bijna onmogelijk.

Toen ik haar vroeg hoe ze zich eigenlijk zou wíllen voelen, kwam er een diepe zucht. Haar antwoord was simpel: uitgerust.

Tijdens de sessie werd zichtbaar dat het voortdurend zorgen voor anderen een diep patroon was binnen de vrouwenlijn van haar familie. De onderliggende emotie bleek niet alleen van haarzelf te zijn, maar verbonden aan generaties vóór haar. Een gevoel van schuld en falen dat van overgrootmoeder naar oma, naar moeder en uiteindelijk naar haar was doorgegeven.

Door deze emotie los te koppelen ontstond er ruimte. Ruimte om grenzen te voelen én aan te geven. Voor het eerst durfde ze keuzes te maken die goed waren voor háár. Zelfs nee zeggen voelde niet langer verkeerd.

De kaart die haar sessie ondersteunde was veelzeggend: de natuur in. Meer rustmomenten, meer tijd voor zichzelf en stap voor stap minder vermoeidheid. Soms begint verandering precies daar: weer leren luisteren naar jezelf.